Φώτης Κόντογλου: «Μονάχα στην Ελλάδα προσκυνιέται η Παναγία με τον πρεπούμενο τρόπο»!!!

Ο μεγάλος καλλιτέχνης, πεζογράφος, αγιογράφος, μα πάνω απ’ όλα πιστός Ορθόδοξος Χριστιανός και καλός Έλλην Πατριώτης, σκιαγραφεί με τον χαρακτηριστικό του τρόπο τον ελληνικό Δεκαπενταύγουστο: “Μονάχα στην Ελλάδα προσκυνιέται η Παναγία με τον πρεπούμενο τρόπο ήγουν με δάκρυα με πόνο και με ταπεινή αγάπη. Γιατί η Ελλάδα είναι τόπος πονεμένος, χαροκαμένος, βασανισμένος από κάθε λογής βάσανο. Κι’ από τούτη την αιτία το έθνος μας στα σκληρά τα χρόνια βρίσκει παρηγοριά και στήριγμα στα αγιασμένα μυστήρια της ορθόδοξης θρησκείας μας, και παραπάνω από όλα στο Σταυρωμένο το Χριστό και στη χαροκαμένη μητέρα του, που πέρασε την καρδιά της σπαθί δίκοπο. Σε άλλες χώρες τραγουδάνε την Παναγία με τραγούδια κοσμικά, σαν νάναι καμιά φιληνάδα τους, μα εμείς την υμνολογούμε με κατάνυξη βαθειά, θαρρετά μα με συστολή, με αγάπη μα και με σέβας,σαν μητέρα μας μα και σαν μητέρα του Θεού μας. Ανοίγουμε την καρδιά μας να τη δει τι έχει μέσα και να μας συμπονέσει. Η Παναγία είναι η πικραμένη χαρά της Ορθοδοξίας, «το χαροποιόν πένθος», «η χαρμολύπη» μας, «ο ποταμός ο γλυκερός του ελέους», «ο χρυσοπλοκώτατος πύργος και η δωδεκάτειχος πόλις». Η υμνωδία της εκκλησίας μας είναι ένας παράδεισος, ένα μυστικό περιβόλι που μοσκοβολά από λογής λογής μυρίπνοα άνθη, και τα πιο μυρουδικά, τα πιο εξαίσια, είναι αφιερωμένα στην Παναγία”. 15 Αυγούστου, 2012 — VatopaidiFriend Πηγή: Ελλάς-Ορθοδοξία

Ο ταπεινός επιστήμων και η γονυκλισία σώματος και ψυχής

Ο βιοχημικός Ααρών Τσιχανόβερ τιμήθηκε με το βραβείο Νομπέλ Χημείας 2004 για την μεγάλη του επιτυχία στον πόλεμο κατά του καρκίνου (ανακάλυψε το ένζυμο-καταστροφέα των πρωτεϊνών που προκαλούν τον καρκίνο).Πριν από ενάμισυ χρόνο ο επιφανής επιστήμονας έδωσε μία ενδιαφέρουσα συνέντευξη (BHMAGAZINO, σελ. 56, εφημ. ΒΗΜΑ 18/11/2005).Εκεί ανάμεσα στα άλλα,λέει και τα εξής: -Αν με ρωτήσετε τι είμαι και σας πω «επιστήμονας»,και μετά μου ζητήσετε να σας εξηγήσω τι εννοώ, θα σας πω ότι είμαι ένας θεατής. Δεν κάνω κάτι. Ακολουθώ απλά τον Θεό, τα βήματα του Θεού. Αυτός είναι που κάνει τα πάντα.Όλες οι ανακαλύψεις είναι δικές του. Εγώ δεν ανακάλυψα τίποτε. Εκείνος με οδηγεί στο να κάνω επιστημονικές ανακαλύψεις. Και τότε αναρωτιέμαι, στην περίπτωση που κάτι πάει στραβά, πως θα μπορέσω να το διορθώσω. Αυτό αποτελεί το μέγιστο της δικής μου παρέμβασης. Πως να σας το πω; Εγώ είμαι ένα είδος ερευνητή· ένας άνθρωπος που αποκαλύπτει πράγματα. Η δουλειά μου είναι να αποκαλύπτω τα μυστικά της φύσης. Και όταν αποκαλύπτεις τα μυστικά της φύσης, γίνεσαι πολύ ταπεινός. Γιατί η πολυπλοκότητα της δημιουργίας είναι τόσο μεγάλη, που ο άνθρωπος αναγκάζεται να τοποθετήσει τον εαυτό του στις σωστές διαστάσεις· και τότε δεν θέλει ούτε εξουσία, ούτε τίποτε. * * * Είναι άξια θαυμασμού η ταπείνωση του μεγάλου αυτού επιστήμονα. Μήπως όμως είναι και ένας δριμύς έλεγχος για την δική μας ελλιπή ταπείνωση; Ταπείνωση όχι πια ενώπιον του μεγαλείου της δημιουργίας του κόσμου, αλλά ενώπιον του Χριστού και του έργου Του για την σωτηρία μας. Στον εσπερινό της Κυριακής της Πεντηκοστής γονατίζουμε την ώρα που διαβάζονται εκείνες οι ωραιότατες ευχές της εορτής. Η σωματική αυτή κίνηση είναι συμβολική: δείχνει την ταπείνωσή μας. Για να είναι όμως σωστή και πλήρης πρέπει να συνοδεύεται και από την ταπείνωση της ψυχής. Αφού,σώμα και ψυχή συνιστούν τον ένα άνθρωπο. Γιαὐτό,λέμε σε ένα τροπάριο των αποστίχων(Κυριακή Πεντηκοστής,εσπέρας):«Εμείς,αν και προερχόμαστε από τους απίστους,ειδωλολάτρες και ορθολογιστές,αξιωθήκαμε του θείου φωτός·γιατί στηριχθήκαμε στα λόγια και τα διδάγματα των αποστόλων,που μιλούν για την δόξα του Θεού,του ευεργέτου των όλων.Μαζί μ αὐτούς,λοιπόν, υποκλίνοντας καρδιές και γόνατα,με πίστη ας προσκυνήσωμε το Άγιο Πνεύμα,τον Σωτήρα των ψυχών μας.» Το να γονατίσουμε σωματικά είναι μάλλον κάτι εύκολο. Το δύσκολο είναι το γονάτισμα της ψυχής μας, δηλ. η ταπείνωση. Γιατί άραγε; Γιατί,ταπείνωση σημαίνει: εμπιστεύομαι τον Χριστό σε όλα. Και κάνω υπακοή σ Αὐτόν, σε όλα. Είτε μου αρέσουν, είτε όχι. Γιατί ξέρω ότι οι οδηγίες του Χριστού με οδηγούν κοντά Του. Στην πράξη, αυτό επιτυγχάνεται με την υπακοή στις πνευματικές συμβουλές και οδηγίες του ιερέα-πνευματικού πατέρα που μας οδηγεί με ασφάλεια στον Χριστό. www.agiazoni.gr/Αρχιμ. Νίκων Κουτσίδης. 6 Ιουνίου, 2012 — vatopaidifriend4

Το έξυπνο πείραμα μίας δασκάλας που έγινε σε ελληνικό σχολείο

Σήμερα στο σχολείο έπρεπε να καλύψω το κενό ενός συναδέλφου που έλειπε. Έμεινα λοιπόν στην τάξη και πρότεινα στους μαθητές μου να παίξουμε ένα παιχνίδι. Τους ζήτησα να φανταστούν πως είμαστε κάτοικοι της Σμύρνης και μαθαίνουμε ότι αύριο θα κάψουν οι Τούρκοι τα πάντα και θα μας αναγκάσουν να φύγουμε από τα σπίτια μας. Σκεφτείτε, λοιπόν, είπα στα παιδιά μου, ένα μόνο αντικείμενο που θα παίρνατε για πάντα μαζί σας από το σπίτι σας και γράψτε το με το όνομά σας σε ένα χαρτί.. Γεμίσαμε λοιπόν ένα κουτί με 22 χαρτάκια. Στη συνέχεια τους είπα ότι οι αρχαίοι φιλόσοφοι έλεγαν πως είμαστε ο,τι είναι και οι επιθυμίες – ανάγκες μας. Άρα ο,τι γράψατε στο χαρτί αυτό είστε. Κοιτάχτηκαν μεταξύ τους αιφνιδιασμένα. Χώρισα, λοιπόν, τρεις ομάδες και τις έγραψα στον πινάκα. Στην πρώτη τα υλικά. Αν έχετε γράψει αντικείμενα για να πάρετε μαζί σας από το σπίτι που θα χάσετε για πάντα σκεφτείτε, τους είπα, πως όταν πεθαίνουμε δε μας χρησιμεύουν σε τίποτα. Άρα είμαστε ένα τίποτα. Στη δεύτερη ομάδα έβαλα μία σημαία και αντικείμενα εθνικά και όσοι τα προτίμησαν είναι γνήσιοι Έλληνες και στην τρίτη Σταυρό και εικόνες Αγίων και άρα επιλογή χριστιανών Τα παιδιά ανήσυχά μου ζήτησαν να ξαναπάρουν πίσω τα χαρτάκια για να συμπληρώσουν κάτι. Ναι αγαπητοί μου. Άρχισαν να καταλαβαίνουν τη λάθος επιλογή.. Αφού αρνήθηκα με γλυκό τρόπο να δώσω πίσω τα χαρτάκια, τους υπενθύμισα πως…. ο οδοντίατρος μπορεί να μας πονέσει αλλά φροντίζει τα δοντιά μας. Έτσι και η δασκάλα τους μπορεί να τους πονέσει με αυτό το παιχνίδι, μα ο δρόμος που θα μας οδηγήσει στο να βρουμε ποιοί είμαστε και να διορθωθούμε οπού χρειάζεται, είναι δύσκολος. Τα μικρά μου αγγελούδια το δέχτηκαν και συνέχισαν. Διάβαζα μεγαλόφωνα τι έγραψε κάθε παιδί ονομαστικά και ένα-ένα σηκωνόταν και μόνο του έγραφε στον πινάκα σε ποιά ομάδα άνηκε.. Στο τέλος, λοιπόν, διαπιστώσαμε ότι από τους 22 μόνο 7 έγραψαν ότι θα έπαιρναν ένα αντικείμενο ελληνικό η χριστιανικό. Και η μικρή Έλλη σήκωσε το χέρι της και μου είπε. Καλά λέει ο μπαμπάς μου κύρια ότι είμαστε μέσα στην κρίση γιατί είμαστε υπερκαταναλωτές. Χαμογέλασα απλά και κυρίως ανακουφίστηκα που είχαμε φτάσει στην αυτογνωσία. Μου ζήτησαν να το ξαναπαίξουμε αυτό το παιχνίδι και αφού τα κυτταξα τρυφερά τους είπα: αυτή ήταν μία πρόβα. Αν πότε αυτό συμβεί στην πραγματικότητα εσείς θα είστε έτοιμοι για το σωστό, γιατί θα ξέρετε ποιοί είστ Έλληνες.. Οδηγήστε τα παιδιά μας στο δρόμο της αυτογνωσίας. Είναι το κλειδί για την αναγέννηση της Ελλάδος. 4 Μαΐου, 2012 — vatopaidifriend4 Πηγή: http://synodoiporia.blogspot.com/2012/05/blog-post_7917.html#more

Επιστημονική έρευνα για το Άγιο Φως

Οι μετρήσεις του Ρώσου φυσικού Αντρέι Βολκόβ το Μεγάλο Σάββατο του 2008 Από την επιστημονική μελέτη του αρχιτέκτονα Χάρη Σκαρλακίδη για το Άγιο Φως. Δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα του. To Πάσχα του 2008, ο Ρώσος φυσικός Αντρέι Αλεξάντροβιτς Βολκόβ,του Εθνικού Κέντρου Ερευνών της Ρωσίας «Ινστιτούτο Κουρτσιάτοβ»,τέθηκε επικεφαλής μιας επιστημονικής αποστολής που είχε ως σκοπό να διερευνήσει το θαύμα του Αγίου Φωτός. Το εγχείρημα διοργανώθηκε από τον καθηγητή Αλεξάντερ Μοσκόφσκι,για τις ανάγκες ενός ντοκιμαντέρ που ήταν αφιερωμένο στον ρόλο των θαυμάτων στη θρησκεία. Το Μεγάλο Σάββατο του 2008, περί τις 09.00 το πρωί, ο Αντρέι Βολκόβ εισήλθε στον Ναό της Αναστάσεως, μαζί με τον κατάλληλο εξοπλισμό. Το βασικό όργανο που χρησιμοποίησε για τις μετρήσεις του ήταν ένα ψηφιακό οσιλοσκόπιο(oscilloscope), συνδεδεμένο με ένα laptop που ήταν εφοδιασμένο με το κατάλληλο λειτουργικό πρόγραμμα. Βρισκόταν σε απόσταση δέκα περίπου μέτρων από τον Πανάγιο Τάφο και βασική προτεραιότητά του ήταν να καταγράψει το φάσμα της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας σε συγκεκριμένες συχνότητες.

Το οσιλοσκόπιο που χρησιμοποίησε ο Ρώσος φυσικός για τις μετρήσεις του. Τα αποτελέσματα των μετρήσεών του και τα συμπεράσματα που εξήχθησαν από αυτές, τα περιγράφει ένα χρόνο αργότερα, στις 21 Απριλίου 2009, στην ακόλουθη συνέντευξή του στη ρωσική εφημερίδα Βέρα: – Αντρέϊ Αλεξάντροβιτς, γιατί εσείς ειδικά πήγατε να εξερευνήσετε τη φύση του Αγίου Φωτός; Συμπίπτει αυτό με το επιστημονικό σας αντικείμενο; – Τα τελευταία 12 χρόνια ασχολούμαι με το ονομαζόμενο πλάσμα χαμηλής θερμότητας. – Τι είναι αυτό; – Σε κατάσταση πλάσματος βρίσκεται το μεγαλύτερο μέρος της ύλης του σύμπαντος: τα άστρα, τα γαλαξιακά νέφη, το διαστρικό περιβάλλον. Είναι ένα πολύ ιονισμένο αέριο… Πάνω στην ίδια τη Γη, ωστόσο, αυτό είναι ένα σπάνιο φαινόμενο, το οποίο μάθαμε να δημιουργούμε σχετικά πρόσφατα. Για παράδειγμα, στη χειρουργική άρχισαν να χρησιμοποιούν «νυστέρια» από μία λεπτότατη ροή πλάσματος, που θερμαίνεται μέχρι 5000-7000 βαθμούς. Αυτό είναι ένα υψηλής θερμότητας πλάσμα, με το οποίο μπορούμε μόνο να κόβουμε την ύλη. Αλλά υπάρχει και το πλάσμα χαμηλής θερμότητας, περίπου 40-80 βαθμών, που μπορεί να επουλώνει τα τραύματα. Με τη δημιουργία τέτοιων ιατρικών «επουλωτικών» μηχανημάτων ασχολούμαι κι εγώ, και ήδη αρχίζουμε την παραγωγή τους. – Και ποια είναι η σχέση με το Άγιο Φως; – Κρίνοντας από τις πολυάριθμες περιγραφές, η εμφάνιση του Αγίου Φωτός συνοδεύεται από την εμφάνιση πλάσματος, που εξωτερικά θυμίζει πολύ το πλάσμα χαμηλής θερμότητας. Για παράδειγμα, είναι γνωστό, ότι για κάποιο διάστημα το Φως αυτό δεν καίει καθόλου τα χέρια και το πρόσωπο. Επίσης, σχεδόν επί χίλια χρόνια οι αυτόπτες μάρτυρες μιλάνε για κάποιες λάμψεις, που διατρέχουν τα τείχη του ναού και πριν και μετά την έλευση του Φωτός. – Τέτοια φαινόμενα πλάσματος είναι μοναδικά; – Βεβαίως. Στο εργαστήριο ερευνούμε το πλάσμα χαμηλής θερμότητας μόνο στο κενό. Στον αέρα μπορεί εξίσου να υπάρχει, αλλά μόνο υπό αυστηρά καθορισμένες συνθήκες… και υπό πολύ υψηλή υγρασία. Αλλά, πάνω από τον Τάφο του Κυρίου το Πάσχα κάνει ζέστη και η ατμόσφαιρα είναι ξηρή, δεν υπάρχει καμία υγρασία που να άγει τον ηλεκτρισμό, και δεν υπάρχει πηγή δυνατής διαφοράς και δυναμικού. Εν τω μεταξύ, εμφανίζονται εκεί λάμψεις, φωτεινές δέσμες, που, κατά τη γνώμη μου, μεταμορφώνονται ύστερα σε σπίθα και γεννούν το Φως». Σύμφωνα με τον Ρώσο φυσικό, το φαινόμενο πλάσματος, που εκτιμάται ότι λαμβάνει χώρα στο εσωτερικό του ναού, από επιστημονικής απόψεως είναι ανεξήγητο και αδικαιολόγητο. Η κορυφαία στιγμή όμως, για τις μετρήσεις του, επήλθε την ώρα της εμφάνισης του Αγίου Φωτός, όταν ο πατριάρχης βρισκόταν κλεισμένος στο εσωτερικό του Τάφου. Η απρόσμενη μέτρηση καταγράφηκε στις 14:04 το μεσημέρι ώρα Ιερουσαλήμ (15:04 ώρα Ρωσίας). Δύο περίπου λεπτά αργότερα ο πατριάρχης εξήλθε με το Άγιο Φως. Συνεχίζει ο Βολκόβ στη συνέντευξή του: – Είχε ώρα που ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων εισήλθε στο Κουβούκλιο , η τελετή άρχισε … Και ξάφνου – νάτο! Καταγράφηκε αλλαγή φάσματος ακτινοβολίας εξαιτίας αγνώστου σήματος. Αυτό συνέβη στις 15:04. Μία διακύμανση – και τίποτε άλλο παρόμοιο. Και σύντομα εμφανίστηκε ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων με αναμμένο κερί. – Και τι διακύμανση ήταν αυτή; – Ηλεκτρικό φορτίο. Το τι είναι, από πού προήλθε, δεν γνωρίζω. Αργότερα, έχοντας ήδη επιστρέψει στη Ρωσία, ασχολήθηκα με την αποκωδικοποίηση των καταγραμμένων ραδιοφωνικών σημάτων. Η διαδικασία (των μετρήσεων) κράτησε έξι ώρες και τριάντα λεπτά. Μία μέτρηση περιλαμβάνει γύρω στα χίλια «καρέ». Αρκετά κουραστική δουλειά. Αλλά επιβεβαιώθηκε το εξής: πριν την εμφάνιση του Φωτός υπήρξε ηλεκτρική εκκένωση… Δεν μπορώ τώρα να σας πω λεπτομέρειες, γιατί έχω δεσμευτεί απέναντι στον δημιουργό του ντοκιμαντέρ. Το χαρτογράφημα των μετρήσεων θα είναι αναλυτικά παρατεθειμένο εκεί. Αλλά, το πιο σημαντικό το έχω ήδη αναφέρει: ήταν μία ηλεκτρική εκκένωση….Γιατί είναι σημαντικό αυτό; Βλέπετε, εδώ δημιουργείται μία πλήρης εικόνα. Σας έχω ήδη πει για τα φαινόμενα πλάσματος – τα οποία από μόνα τους είναι ένα θαύμα, αφού στον ναό δεν υπάρχουν οι παραμικρές συνθήκες για τη δημιουργία τους. Το δεύτερο ανεξήγητο γεγονός είναι: η ηλεκτρική φόρτιση του αέρα που είναι εμφανής ακόμη και χωρίς τις συσκευές – πολλοί νοιώθουν ότι κατά την έλευση του Αγίου Φωτός τούς σηκώνονται όρθιες οι τρίχες στα χέρια. Αυτό είναι δυνατό μόνον υπό πολύ μεγάλη διαφορά ηλεκτρικών δυναμικών, ας πούμε, μεταξύ της στέγης του σπιτιού και του πατώματος του ισογείου. Και αυτό, εάν το σπίτι είναι από καθαρό χαλαζία και έξω έχει καταιγίδα. Αλλά το Πάσχα στα Ιεροσόλυμα, κατά κανόνα, δεν συμβαίνει καμία καταιγίδα, κάνει αίθριο καιρό. Και ο ίδιος ο Ναός του Κυρίου είναι χτισμένος από διάφορα υλικά – μάρμαρο, ασβεστιογενή πετρώματα, ξύλο. Το έχουν χτίσει χωρίς ενιαίο σχέδιο και έχει ένα πλήθος από διάφορους βοηθητικούς χώρους. Γι’ αυτό, η υποψία, ότι εξ αρχής είχε τοποθετηθεί μέσα του ένας τεράστιος μετασχηματιστής, απαραίτητος για τη συσσώρευση ηλεκτρικού φορτίου και της μετέπειτα εκκένωσης, είναι απλά εξωπραγματική. Αλλά η διαφορά των ηλεκτρικών δυναμικών παρόλα ταύτα δημιουργείται! Και σημειωτέον, σε συγκεκριμένη ημέρα, το Πάσχα, μετά τις προσευχές στο Κουβούκλιο. Και εδώ εμφανίζεται ενώπιον μας η τελευταία πτυχή που ανακαλύψαμε – η εμφάνιση του Φωτός συνοδεύεται από ηλεκτρική εκκένωση. Δηλαδή, αυτό σημαίνει, ότι η εμφάνιση του Φωτός είναι αναπόσπαστο κομμάτι όλων αυτών των απίστευτων, πλήρως ανεξήγητων φαινομένων, που έχουν μία ηλεκτρική φύση. Δεν είναι αυτό μία επιβεβαίωση της θαυματουργικής φύσης του;» Ο Αντρέι Βολκόβ αναφέρει ότι, λίγο πριν την εμφάνιση του Αγίου Φωτός, έλαβαν χώρα και καταγράφηκαν επιστημονικά τρία ανεξήγητα γεγονότα:Το πρώτο είναι η αδικαιολόγητη παρουσία του φαινομένου πλάσματος, το οποίο, όπως αναφέρει, είναι από μόνο του ένα «θαύμα». Το δεύτερο είναι η επίσης αδικαιολόγητη και ανεξήγητη ηλεκτρική φόρτιση του αέρα σε συνδυασμό με την εξακρίβωση μεγάλης διαφοράς ηλεκτρικού δυναμικού. Το τρίτο είναι η παρουσία ηλεκτρικής εκκένωσης την ώρα της εμφάνισης του Αγίου Φωτός. Τα τρία αυτά γεγονότα, που καταγράφηκαν ταυτόχρονα, τα χαρακτηρίσει «απίστευτα και πλήρως ανεξήγητα». Η έρευνα του Αντρέι Βολκόβ παρουσιάζει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και αποτελεί μία τελείως διαφορετική προσέγγιση στο θαύμα του Αγίου Φωτός, καθαρά επιστημονική. Τα αποτελέσματα των μετρήσεών του, σύμφωνα με τον ίδιο, αποτελούν «μια επιβεβαίωση της θαυματουργικής φύσης του φαινομένου». Και αυτό από μόνο του σημαίνει πολλά. Πηγή: http://o-nekros.blogspot.com/search?updated-

Ο Σπανουδάκης ανοίγει την ψυχή του στο pentapostagma.gr

Σταμάτης Σπανουδάκης: «Σήμερα τον Ρήγα Φερραίο θα τον ταμπέλωναν φασίστα, ακροδεξιό ή γραφικό…» Συνέντευξη στον Θεόδωρο – Νεκτάριο Ζούμπο για το pentapostagma.gr Ο Σταμάτης Σπανουδάκης είναι πασίγνωστος όχι για αυτά που λέει, αλλά για αυτά που συνθέτει, τις μαγευτικές μουσικές που σε ταξιδεύουν άλλοτε στο παρελθόν κι άλλοτε στο μέλλον. Οι μελωδίες του σε βγάζουν από την γκρίζα πραγματικότητα και σε ανυψώνουν, καθώς είναι γεμάτες από Χριστό κι Ελλάδα όπως δηλώνει κι ο ίδιος. Ο διάσημος και ταλαντούχος μουσικοσυνθέτης είχε την καλοσύνη να κάνει ένα διάλειμμα από την καλλιτεχνική δημιουργία του και να μας απαντήσει στις ερωτήσεις μας, μέσα από τις οποίες γνωρίζουμε τον πολιτικοποιημένο άνθρωπο πίσω από την μουσική. α) Ποια είναι η πηγή έμπνευσης σου; Πως μπορείς και πηγαίνεις την μουσική σου σε ένα ανώτερο επίπεδο, ονειρικό την στιγμή που περιτριγύριζεσαι -όπως κι όλοι μας- από μια μίζερη πραγματικότητα; Είναι τόσο απλό και τόσο εύκολο, αν κοιτάς αυτά πού ποτέ δεν πεθαίνουν. Που ποτέ δεν σε προδίδουν. Όπου ο θησαυρός σου, εκεί κι εσύ να τον φυλάς. Εκεί και η ψυχή, αλλά και η έμπνευση σου. Εγώ βρίσκω αυτήν την άλλη, ονειρική, παιδική και παραδεισένια διάσταση στον Χριστό, στους Αγγέλους Του, σ’ αυτά πού ακόμα λέει και στην αιώνια αγαπημένη. Την μητέρα Ελλάδα. Τού πρίν, τού τώρα και τού μέλλοντος. Η μιζέρια, η φτώχεια, οι δυσκολίες, ο πόνος και ο θάνατος τελικά είναι ήδη νικημένοι και ασήμαντοι εχθροί. Φτάνει να το πιστέψεις. β) Ποια είναι, κατά την γνώμη σου, η κύρια αιτία της οικονομικοκοινωνικής κατάρρευσης της χώρας; Φταίνε μόνο οι πολιτικοί ηγέτες; Ένα σπιτικό, πέφτει έξω, όταν το ατρόγυνο παύει να είναι ενωμένο. Και αρχίζει να κοιτάει, ο καθένας τον εαυτό του. Αυτό προηγείται της καταρεύσεως και της φτώχειας. Χάσαμε λοιπόν σαν Έλληνες, τούς στόχους μας, την αγάπη μεταξύ μας και κυρίως την αγάπη και τό σέβας σ’ αυτό πού πάντα ήμασταν. Παλληκάρια, φιλότιμοι, πιστοί και αρκούντως ” τρελλοί”, για να τα βάζουμε με πολύ δυνατώτερους μας. Εν ολίγοις ανταλλάξαμε την “ιερή τρέλλα” της ορθοδοξίας, με την λογική και τόν καθωσπρεπισμό τών καθολικών και προτεσταντών συν – ευρωπαίων μας. Είναι αδύνατον γι’ αυτούς να αντιληφθούν την ελευθερία τού Ελληνα και την διαφορετικότητα του. Η λογική, μόνη της είναι πολύ κακός σύμβουλος. Η τρέλλα, το θαύμα, το άπιαστο όνειρο είναι η δική μας πραγματική πατρίδα.
γ) Μπορούν οι ερχόμενες εκλογές να μας βγάλουν από το αδιέξοδο; Είναι γνωστή η ενασχόλησή σου με την πολιτική, όταν στήριξες τον Κώστα Καραμανλή. Τι θα συνιστούσες στους Έλληνες να ψηφίσουν ή κυρίως να μην ψηφίσουν; Τό “αδιέξοδο” δεν είναι πολιτικό, παρά μόνον κατά τό εφήμερο και δημοσιογραφικό φαίνεσθαι. Είναι απόλυτα πνευματικό και χρήζει εξομολογήσεως, συγνώμης και αλλαγής νοοτροπίας. Κανείς πολιτικός δεν μπορεί να το κάνει αυτό, παρά μόνον με τό παράδειγμα του. Δηλαδή ο καλός πολιτικός σήμερα, θα έπρεπε να ανέβει σε σταυρό, όχι σε καρέκλα. Καί να φορέσει ακάνθινο στεφάνι, όχι ρεπούμπλικα. Συνιστώ να ψηφίσουν ανθρώπους που, δεν έχουν μπεί ποτέ στην Βουλή, δεν είχαν ποτέ αξιώματα και μιλάνε για Χριστό και Ελλάδα. δ) Πιστεύεις ότι η Ελλάδα έχει ανάγκη από μια επανάσταση όπως του 1821; Πνευματικοί ταγοί, όπως εσύ θα μπορούσαν να διαδραματίσουν έναν ρόλο, όπως του Ρήγα Φερραίου; Οί Έλληνες δεν είναι αυτοί πού ήτανε τότε. Δυστυχώς οι αριστερο- προοδευτικό- πασόκ ιδεολογίες χρόνια τώρα γκρεμίζουν με λύσσα και πρόγραμμα ό,τι αληθινό, ελληνικό και ονειρεμένο. Καί πάλι δυστυχώς, έχουν δημιουργήσει αναρίθμητους πολίτες, κλώνους τους. Ο Ρήγας Φερραίος σήμερα θα ειχε μεγάλο πρόβλημα επικοινωνίας. Θά τον ταμπέλωναν φασίστα ή ακροδεξιό ή γραφικό και σε κάθε περίπτωση, θα τού στερούσαν το βήμα για να πεί τίς απόψεις του. ε) Πόσο λείπει ο Μακαριστός Χριστόδουλος από την σύγχρονη πραγματικότητα; Ο ρόλος της εκκλησίας είναι μόνο η σωτηρία των ψυχών ή πρέπει να έχει έναν πιο ενεργό ρόλο στην πολιτική και κοινωνική ζωή του τόπου; Εμένα προσωπικά, μού λειπει πολύ. Η φωνή, η στάση, ο λόγος, το χαμόγελο του και ο Χριστός και η Ελλάδα, που απλόχερα προσέφερε. Αδικείςτην εκκλησία, αναφέροντας την πολιτική στην ίδια πρόταση. Η εκκλησία είναι όλα. Ζωή και θάνατος. Η πολιτική πιά, είναι ενα παιχνίδι αρρωστημένων από φιλοδοξία και φιλοχρηματία δημοσίων υπαλλήλων, εναντίον των αδυνατωτέρων και ανήμπορων να αμυνθούν συνανθρώπων τους. Η πιό ποταπή μορφή ζωής. Χτυπάω τον από κάτω και γλείφω τον απο πάνω! στ) Πόσο σημαντική είναι η Ορθοδοξία και η πίστη για την καλλιτεχνική δημιουργία σου; Πολύ όπως εξήγησα και πρίν. Πολύ σημαντική όμως είναι επίσης,η απερίσπαστη και πολλή δουλειά σε ησυχία, το να μην ικανοποιείσαι με ό,τι κάνεις εύκολα, τό να ακούς με προσοχή τούς πραγματικά μεγάλους πού προυπήρξαν, η πλήρης κόφωση σε μουσικές «εντέχνων και σπουδαίων μόνον στα υπερ αυτών άρθρα, καλλιτεχνών» και βέβαια η καθαρή έμπνευση που ο Θεός στελνει, σε όποιον θέλει να ακούσει.ζ) Ένα τελευταίο μήνυμα για τους αναγνώστες του pentapostagma.gr και μια υπόσχεση στους θαυμαστές σου: Δεν έχω αλλάξει σε τίποτα αυτά πού λέω και κάνω, παρά τους ύπουλους και παντοειδείς πολέμους και υπόσχομαι να εξακολουθήσω στόν ίδιο κακοτράχαλο, αλλά με τόσο ωραία θέα, δρόμο. (Γιατί ποτέ δεν γίνεσαι, άλλο απ’ αυτό πού είσαι). pentapostagma.gr

Η μεταστροφή στην Ορθοδοξία του γνωστού ηθοποιού Jonathan Jackson!

Είναι αλήθεια συναρπαστικό να βλέπεις ανθρώπους διαφορετικής κουλτούρας και τρόπου ζωής να βρίσκουν στην Ορθοδοξία έναν κοινό παρανομαστή.Όταν οι άνθρωποι αναζητούν τον Χριστό με ανοιχτή καρδιά και ταπείνωση,Εκείνος τους οδηγεί στην Αλήθεια.

Μεγάλη εντύπωση προκάλεσε η είδηση ότι ο γνωστός ηθοποιός Jonathan Jackson ΕΔΩ και ΕΔΩ (κάτοχος βραβείων Emmy,πρωταγωνιστής πολλών ταινιών,ο οποίος έγινε γνωστός από τον ρόλο του Λάkι στο σήριαλ General Hospital),ασπάστηκε την Ορθοδοξία μαζί με την οικογένειά του-τώρα είναι κατηχούμενοι-και πρόκειται να βαπτιστεί το Μέγα Σάββατο.
Μπορείτε να ακούσετε μία συνέντευξή του στο ancientfaith.com/podcasts
Μεταξύ άλλων, στην ερώτηση «Τι μήνυμα θέλεις να στείλεις στους φανς σου για την Ορθόδοξη πίστη»απάντησε:
«Θα ήθελα να είμαι με την μεριά εκείνη που προτιμάει τα λίγα λόγια και δίνει περισσότερη βάση στην προσευχή.Νομίζω ότι είναι το πιο ωραίο πράγμα που μπορείς να νοιώσεις.
Ο Θεός αγάπησε τόσο πολύ τον κόσμο που έδωσε τον μονογενή Του Υιό για να σώσει όλη τη δημιουργία.Αν κάποιος πλησιάζει τον Θεό,τότε εκεί είναι το τέλειο σπίτι.Αν προέρχεσαι από διαφορετική νοοτροπία ή παράδοση κάποιες φορές είναι δύσκολο αλλά είναι μία ευλογία να κάνεις την υπέρβαση»

Πηγή: http://www.proskynitis.blogspot.com/
29 Μαρτίου, 2012 — vatopaidifriend4

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης: Ομιλία προς τους Γυμνασιόπαιδες στην Πνύκα

Παιδιά μου!

Εις τον τόπο τούτο, οπού εγώ πατώ σήμερα, επατούσαν και εδημηγορούσαν τον παλαιό καιρό άνδρες σοφοί, και άνδρες με τους οποίους δεν είμαι άξιος να συγκριθώ και ούτε να φθάσω τα ίχνη των. Εγώ επιθυμούσα να σας ιδώ, παιδιά μου, εις την μεγάλη δόξα των προπατόρων μας, και έρχομαι να σας ειπώ, όσα εις τον καιρό του αγώνος και προ αυτού και ύστερα απ αυτὸν ο ίδιος επαρατήρησα, και απ αυτὰ να κάμωμε συμπερασμούς και δια την μέλλουσαν ευτυχίαν σας, μολονότι ο Θεός μόνος ηξεύρει τα μέλλοντα. Και δια τους παλαιούς Έλληνας, οποίας γνώσεις είχαν και ποία δόξα και τιμήν έχαιραν κοντά εις τα άλλα έθνη του καιρού των, οποίους ήρωας, στρατηγούς, πολιτικούς είχαν, δια ταύτα σας λέγουν καθ ημέραν οι διδάσκαλοί σας και οι πεπαιδευμένοι μας. Εγώ δεν είμαι αρκετός. Σας λέγω μόνον πως ήταν σοφοί, και από εδώ επήραν και εδανείσθησαν τα άλλα έθνη την σοφίαν των.
Εις τον τόπον, τον οποίον κατοικούμε, εκατοικούσαν οι παλαιοί Έλληνες, από τους οποίους και ημείς καταγόμεθα και ελάβαμε το όνομα τούτο. Αυτοί διέφεραν από ημάς εις την θρησκείαν, διότι επροσκυνούσαν τες πέτρες και τα ξύλα. Αφού ύστερα ήλθε στον κόσμο ο Χριστός, οι λαοί όλοι επίστευσαν εις το Ευαγγέλιό του, και έπαυσαν να λατρεύουν τα είδωλα. Δεν επήρε μαζί του ούτε σοφούς ούτε προκομμένους, αλλ απλοὺς ανθρώπους, χωρικούς και ψαράδες, και με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος έμαθαν όλες τες γλώσσες του κόσμου, οι οποίοι, μολονότι όπου και αν έβρισκαν εναντιότητες και οι βασιλείς και οι τύραννοι τους κατέτρεχαν, δεν ημπόρεσε κανένας να τους κάμη τίποτα. Αυτοί εστερέωσαν την πίστιν.
Οι παλαιοί Έλληνες, οι πρόγονοί μας, έπεσαν εις την διχόνοια και ετρώγονταν μεταξύ τους, και έτσι έλαβαν καιρό πρώτα οι Ρωμαίοι, έπειτα άλλοι βάρβαροι και τους υπόταξαν. Ύστερα ήλθαν οι Μουσουλμάνοι και έκαμαν ο,τι ημπορούσαν, δια να αλλάξη ο λαός την πίστιν του. Έκοψαν γλώσσες εις πολλούς ανθρώπους, αλλ εστάθη αδύνατο να το κατορθώσουν. Τον ένα έκοπταν, ο άλλος το σταυρό του έκαμε. Σαν είδε τούτο ο σουλτάνος, διόρισε ένα βιτσερέ [αντιβασιλέα], έναν πατριάρχη, και του έδωσε την εξουσία της εκκλησίας. Αυτός και ο λοιπός κλήρος έκαμαν ο,τι τους έλεγε ο σουλτάνος. Ύστερον έγιναν οι κοτζαμπάσηδες [προεστοί] εις όλα τα μέρη. Η τρίτη τάξη, οι έμποροι και οι προκομμένοι, το καλύτερο μέρος των πολιτών, μην υποφέρνοντες τον ζυγό έφευγαν, και οι γραμματισμένοι επήραν και έφευγαν από την Ελλάδα, την πατρίδα των, και έτσι ο λαός, όστις στερημένος από τα μέσα της προκοπής, εκατήντησεν εις αθλίαν κατάσταση, και αυτή αύξαινε κάθε ημέρα χειρότερα• διότι, αν ευρίσκετο μεταξύ του λαού κανείς με ολίγην μάθηση, τον ελάμβανε ο κλήρος, όστις έχαιρε προνόμια, η εσύρετο από τον έμπορο της Ευρώπης ως βοηθός του η εγίνετο γραμματικός του προεστού. Και μερικοί μην υποφέροντες την τυραννίαν του Τούρκου και βλέποντας τες δόξες και τες ηδονές οπού ανελάμβαναν αυτοί, άφηναν την πίστη τους και εγίνοντο Μουσουλμάνοι. Και τοιουτοτρόπως κάθε ημέρα ο λαός ελίγνευε και επτώχαινε.
Εις αυτήν την δυστυχισμένη κατάσταση μερικοί από τους φυγάδες γραμματισμένους εμετάφραζαν και έστελναν εις την Ελλάδα βιβλία, και εις αυτούς πρέπει να χρωστούμε ευγνωμοσύνη, διότι ευθύς οπού κανένας άνθρωπος από το λαό εμάνθανε τα κοινά γράμματα, εδιάβαζεν αυτά τα βιβλία και έβλεπε ποίους είχαμε προγόνους, τι έκαμεν ο Θεμιστοκλής, ο Αριστείδης και άλλοι πολλοί παλαιοί μας, και εβλέπαμε και εις ποίαν κατάσταση ευρισκόμεθα τότε. Όθεν μας ήλθεν εις το νου να τους μιμηθούμε και να γίνουμε ευτυχέστεροι. Και έτσι έγινε και επροόδευσεν η Εταιρεία.
Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «που πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση.

Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δυό χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μίαν αρμάδα…

Εγώ, παιδιά μου, κατά κακή μου τύχη, εξ αιτίας των περιστάσεων, έμεινα αγράμματος και δια τούτο σας ζητώ συγχώρηση, διότι δεν ομιλώ καθώς οι δάσκαλοί σας. Σας είπα όσα ο ίδιος είδα, ήκουσα και εγνώρισα, δια να ωφεληθήτε από τα απερασμένα και από τα κακά αποτελέσματα της διχονοίας, την οποίαν να αποστρέφεσθε, και να έχετε ομόνοια. Εμάς μη μας τηράτε πλέον. Το έργο μας και ο καιρός μας επέρασε. Και αι ημέραι της γενεάς, η οποία σας άνοιξε το δρόμο, θέλουν μετ ὀλίγον περάσει. Την ημέρα της ζωής μας θέλει διαδεχθή η νύκτα του θανάτου μας, καθώς την ημέραν των Αγίων Ασωμάτων θέλει διαδεχθή η νύκτα και η αυριανή ημέρα. Εις εσάς μένει να ισάσετε και να στολίσετε τον τόπο, οπού ημείς ελευθερώσαμε• και, δια να γίνη τούτο, πρέπει να έχετε ως θεμέλια της πολιτείας την ομόνοια, την θρησκεία, την καλλιέργεια του θρόνου και την φρόνιμον ελευθερία.
Τελειώνω το λόγο μου. Ζήτω ο βασιλεύς μας Όθων! Ζήτω οι σοφοί διδάσκαλοι! Ζήτω η Ελληνική Νεολαία!